W sercu Kairu kedywa

Dodano sty 11, 2018

Turystyka i podróże to ważne elementy życia człowieka. Wyróżnia się dwa rodzaje podróży: podróże w przestrzeni — najlepiej znane, najbardziej różnorodne i najpowszechniejsze — oraz podróże w czasie, które są najbardziej interesujące i ekscytujące. Odwiedzając Kair, odbywa się obie podróże jednocześnie.
To miasto przyćmiło inne miasta całego świata, gdy kedyw Ismail Pasza ukończył budowę nowego centrum Kairu i przepięknego pałacu w jednej z jego najwspanialszych dzielnic, zwanej Ismailią. Przechodząc na znajdujący się po drugiej stronie plac Ismaila, można zobaczyć wszędzie ogrody, ponieważ dawniej to właśnie one wypełniały przestrzeń przed pałacem. Z tyłu znajdują się trzy proste, długie ulice przykuwające uwagę zwiedzających: ulica El Tahrir prowadząca przez plac Bab El Louk i dalej do Pałacu Abdeena, który był pierwszą siedzibą władz Egiptu poza Cytadelą Kairską od czasu jej wybudowania; ulica Kasr El Nil przecinająca ulicę Sulejmana Paszy, nazwaną tak na cześć francuskiego pułkownika, który przeszedł na Islam, zmienił imię z Seifa na Sulejmana, a następnie poślubił siostrę Muhammada Alego Paszy i objął stanowisko pierwszego dyrektora Egipskiej Akademii Wojskowej.
Plac Sulejmana Paszy znany jest teraz jako plac Talaata Harba. Można na nim podziwiać słońce wstające ponad pomnikiem Talaata Paszy Harba — ojca ekonomii współczesnego Egiptu.
Przechodząc przez plac na drugą stronę okręgu, napotykamy jeden z budynków Behlara, którego europejskie wpływy widać w wielu egipskich budynkach. Gdy przybył do Egiptu w 1906 r., nie wiedział, że pozostawi po sobie dziedzictwo architektoniczne, z którego wszyscy Egipcjanie są dumni do dziś. Europejskie cechy wprowadzone do egipskiej architektury tworzą wyjątkowe połączenie.
Szwajcarski architekt Charles Albert Behlar urodził się w 1868 r. Jego charakterystyczne budowle podziwiać można nie tylko w Kairze, ale również w takich miastach jak Paryż i Jerozolima. Styl Behlara widać w wielu miejscach, głównie w hotelach w Kairze oraz poza granicami miasta. W 1906 r. zbudował on hotele w Górnym Egipcie w Luksorze i Asuanie. Nabył również udziały w starym hotelu w Kairze, który od razu rozbudował. W 1925 r. kierował największymi hotelami w Kairze i Aleksandrii.
W 1907 r. Behlar stworzył wspaniałą europejską dzielnicę, zwaną Zamalek (znaną wcześniej jako Boulaq). W 1908 r. kupił dodatkowy kawałek ziemi na wyspie Gezira, aby ją rozszerzyć, a wybudowane przez niego domy i inne budynki istnieją do dziś. Wybudował również Pałac Al Gezira dla kedywa Ismaila Paszy.
Charakterystyczne cechy jego stylu widać w zajmowanych teraz przez firmy ubezpieczeniowe budynkach w centrum miasta, w tak zwanym „pasażu Behlara”, a także w niektórych budynkach na placu Talaata Harba. Pasaż Behlara to kopia paryskiej ulicy Rivioli. Znajdują się tam sklepy oraz galerie sztuki. Niegdyś było to jedno z najdroższych miejsc w Kairze.
Behlarowi udało się zaprojektować ulice centrum Kairu tak, aby zachować harmonię pomiędzy ulicami i sklepami. Dlatego też warunki umów najmu sklepów były bardzo restrykcyjne.

Opuszczamy Kair w promieniach słońca zachodzącego nad głową posągu Talaata Paszy Harba. Tak kończy się dzień w Kairze — mieście, które nigdy nie śpi.